چه قدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت را ازت دزديد و به جاش يه زخم هميشگي به قلبت هديه داد زل بزني و به جاي اين كه لبريز از كينه و نفرت شي حس كني كه هنوزم دوسش داري /
چه قدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بدي كه يه بار زير اوار غرورش همه ي وجودت له شده/
چه قدر سخته تو خيالت ساعت ها باهش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچي به جز سلام نتوني بگي /
چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه كه هنوزم دوسش داري /
چه قدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشكني و اون وقت اروم زير لب بگي
گل من باغچه ي نو مبارك

نوشته شده توسط غزل در چهارشنبه بیستم شهریور 1387 ساعت 14:5 موضوع | لينک ثابت

خداوندا...................

تقدیرم را زیبا بنویس

کمکم کن انچه تو زود میخواهی من دیر نخواهم

 و انچه تو دیر میخواهی من زود نخواهم!!!

نوشته شده توسط غزل در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 ساعت 15:18 موضوع | لينک ثابت

علم اگر چون شمشیر

باعث امنیت خاطر ماست

ثروت از قدرت و توفیق حکایت دارد

                    می خواستم نظر شما رو هم بدونم ممنون میشم اگه نظر بدید

نوشته شده توسط غزل در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 ساعت 0:3 موضوع | لينک ثابت

درمان شود زعشق همه درد و غم ولی

دردی گرانتر از عطش انتظار نیست

نوشته شده توسط غزل در شنبه چهارم اسفند 1386 ساعت 21:36 موضوع | لينک ثابت

جان و دلم مست کرد عشق عليه السلام
 نيستي ام هست کرد عشق عليه السلام
برد مرا تا فلک زمزمه ي عاشقي
نفس زبون پست کرد عشق عليه السلام

نوشته شده توسط غزل در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 ساعت 17:15 موضوع | لينک ثابت

تا نبودی در دلم حرفی نبود
چون به دل افتاده ای غم می خورم
مزه ی عشقت نبودی پیش از این
طعم آن را چون چشیدم دلخورم

نوشته شده توسط غزل در جمعه نوزدهم بهمن 1386 ساعت 20:12 موضوع | لينک ثابت

من همان شعرم که با صداي دلنشينت هر روز زمزمه ام مي کردي... مرا فراموش مکن!
من همان ابرم که بدون تو قدرت باريدن هم ندارم. من همان پرنده ام که شوق پروازم را در پشت پنجره هاي چوبي دل سنگي تو گم کرده ام...
چقدر زود از جلوي ديدگانت محو شدم و چقدر زود مرا با تمام خاطراتمان به دست بيگانه ي تقدير سپردي...
مرا فراموش مکن! من همانم که بي تو بهارم رنگ خزان گرفته است. من همان خاطره ي خوش شکفتن گل هاي بهاريم... آري من همان شاه بيت غزل هاي حافظم، يادت آمد؟
پس مرا فراموش مکن!

نوشته شده توسط غزل در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 22:49 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط غزل در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385 ساعت 14:56 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط غزل در سه شنبه دهم بهمن 1385 ساعت 21:45 موضوع | لينک ثابت

چیزهای منفی را برای خود نگه دار ،ولی خوبیها و زیبایی ها را با دیگران تقسیم کن .

یک عارف روسی می گوید :همه ی انچه که جمع کردم بر باد رفت وهمه ی انچه که بخشیدم  مال من ماند

انچه که بخشیدم هنوز مال من است و انچه که جمع کردم از دست رفت.

در واقع انسان جز ان چیزی که با دیگران تقسیم میکند چیزی ندارد .

عشق،پول و مال نیست که بتوان ان را جمع کرد .

عشق عطر و طراوتی ست که باید با دیگران تقسیم کرد .هر چه بیشتر ببخشی

بیشتر بدست می اوری وهر چه کمتر ببخشی کمتر داری

کشیدن اب از چاه باعث میشود که اب تازه بیشتری به چاه جاری شود

ولی اگر از چاه اب نکشی و ان را ببندی وخست به خرج بدهی چشمه ها از فعالیت باز می ایستند

ولی اب جاری تازه است .....عشق تازه هم عشقی است که جاری و روان باشد

بنا بر این خوبیها را تقسیم کن،زیبایی ها را تقسیم کن .

زیبایی های زندگی را هرگز برای خودت نیندوز.

خرد نیایش عشق شادی خوشبختی همه را در این زیبایی ها سهیم کن .

جمع کردن و ذخیره کردن قلب را مسموم میکند .

احتکار از هر نوع که باشد،سمی است

اگر ببخشی وجودت از سموم پالوده میشود .وقتی هم که می بخشی منتظر پاداش نباش

نوشته شده توسط غزل در سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385 ساعت 14:41 موضوع | لينک ثابت